मूलम्-
शोकस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च ।
दिवसे दिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम् ॥१.३॥
पदविभागः-
शोक-स्थान-सहस्राणि भय-स्थान-शतानि च । दिवसे दिवसे मूढम् आविशन्ति
न पण्डितम् ॥१.३॥
अन्वयः-
शोक-स्थान-सहस्राणि भय-स्थान-शतानि च । दिवसे दिवसे मूढम् आविशन्ति।
पण्डितम् न (आविशन्ति) ॥१.३॥
प्रतिपदार्थः-
शोक-स्थान-सहस्राणि = सहस्रशः शोककारणानि, शोकावसरा इत्यर्थः ;
भयस्थानशतानि = शतशो भयहेतवः ; दिवसे-दिवसे = प्रतिदिनमेव
; मूढं = मूर्खमेव ; आविशन्ति = आश्रयन्ते,
व्याकुलं कुर्वन्ति ; परन्तु पण्डितं = विद्वांसन्तु
; न = नैव आविशन्ति ॥१.३॥
तात्पर्यम्-
सहस्रशः शोककारणानि शतशो भयहेतवः प्रतिदिनमेव मूर्खम् व्याकुलं
कुर्वन्ति ; परन्तु
विद्वांसन्तु नैव पीडयन्ति ॥
